Let’s travel together.

Dźgał jej piersi szpikulcem do lodu, a sutek oderwał szczypcami – Najgorsi mordercy lat 70- tych

0 12 002

Dziś o amerykańskich seryjnych mordercach i gwałcicielach którzy lubowali się w torturowaniu swych ofiar -Tool Box Killers czyli Lawrence Bittaker i Roy Norris.

 

Lawrence

Lawrence Bittaker już od dnia narodzin nie miał łatwego życia. Porzucony przez własną matkę, trafił do sierocińca gdzie poniekąd uśmiechnął się do niego los – został adoptowany przez miłą parę Amerykanów. Nowi rodzice, pochłonięci pracą nie mieli zbyt wiele czasu dla chłopca. Ciągle przemieszczali się po Stanach Zjednoczonych więc dorastający Lawrence, nie miał szans na stabilność i szczęśliwe dzieciństwo. Mimo, że jego iloraz inteligencji wynosił 138 chłopak rzucił szkołę, twierdząc że jest mu do niczego nie potrzebna. Szybko znalazł sobie nowe zajęcie – kradzieże. Kiedy w końcu został aresztowany, spędził kilka lat w ośrodku poprawczym. Po jego opuszczeniu w wieku lat 18, dowiedział się że zastępczy rodzice go porzucili.

W ciągu kolejnych lat popełnił wiele wykroczeń. Co rusz wracał do więzienia. Badający go psychiatrzy orzekli, że jest on „wysoce manipulacyjny o znacząco ukrytej wrogości, odporny na uznanie swej odpowiedzialności za popełnione czyny”

Roy

Roy Norris również nie miał szczęśliwego dzieciństwa. Jego matka była uzależniona od narkotyków, co było powodem do częstego umieszczania chłopca w rodzinach zastępczych. Wspomnienia Norrisa z jego dzieciństwa przeplatają się ze wspomnieniami bezpodstawnych oskarżeń pod kątem rodzin zastępczych (molestowanie seksualne, zaniedbania, maltretowanie).Tymi zarzutami rekompensował sobie brak miłości i poczucia bezpieczeństwa od biologicznych rodziców.

W nastoletnim wieku, Roy rzucił szkołę i wstąpił do amerykańskiej marynarki wojennej. W wieku 21 lat, został wdrożony do służby w Wietnamie. Podczas swojej służby eksperymentował zarówno z heroiną jak i marihuaną i chociaż nie uzależnił się od heroiny, stał się regularnym palaczem marihuany. W listopadzie 1969 r. Roy Norris został aresztowany za swoje pierwsze przestępstwa seksualne: oskarżono go o napaść z zamiarem popełnienia przestępstwa seksualnego i gwałt. Trzy miesiące później, w lutym 1970 r. Próbował włamać się do domu samotnej kobiety, która zdążyła zawiadomić policję zanim wyrządził jej krzywdę.

Niecałe trzy miesiące po tym przestępstwie Norris został  zdiagnozowany przez psychologów wojskowych. Diagnoza: osobowość schizoidalna. W maju 1970 r. Zaatakował studentkę, którą przez dłuższy czas prześladował. Atak miał miejsce na terenie kampusu Uniwersytetu Stanowego w San Diego. Wkrótce potem został oskarżony o napaść śmiertelną z bronią palną. Spędził 5 lat w szpitalnym więzieniu gdzie sklasyfikowano go jako chorego umysłowo, przestępce seksualnego.

Roy został wypuszczony w 1975 r. Z pięcioletnim okresem próbnym i orzeczeniem lekarskim: „Nie stwarza zagrożenia dla innych”. Zaledwie trzy miesiące po zwolnieniu z więzienia, zgwałcił 27- letnią kobietę. Został osądzony i skazany na pobyt kalifornijskim więzieniu dla mężczyzn, gdzie poznał Lawrence…

Przyjaźń

W 1978 r. Mężczyźni odkryli, że łączą ich te same zainteresowania min: przemoc seksualna, nienawiść do płci przeciwnej i rozkosz płynąca z oglądania przerażenia u młodych kobiet. Gdy byli sami, regularnie omawiali plany ataku i mordowania nastoletnich dziewcząt, co miało się odbyć po ich zwolnieniu z zakładu karnego. Ta wspólna fantazja przekształciła się w plan zabijania.

Lawrence został zwolniony 15 października 1978 r. Po czym wrócił do Los Angeles i znalazł pracę jako wykwalifikowany mechanik. Praca ta przynosiła mu 1000 dolarów tygodniowo. Dodatkowo zaprzyjaźnił się z sąsiadami, którzy uważali go za pomocną i hojną osobę, która od czasu do czasu przekazywała pieniądze Armii Zbawienia. Trzy miesiące później został zwolniony Roy. Zamieszkał w domu swojej matki oraz znalazł zatrudnienie jako elektryk. Krótko po tym otrzymał list od Bittaker’a.

Morderczy plan

Pod koniec lutego, kumple spotkali się w hotelu by przygotować plan gwałcenia i mordowania dziewcząt. Potrzebowali do tego furgonetki, Szybko więc nabyli pojazd, który był pozbawiony okien po bokach oraz miał duże drzwi przesuwne. Nazwali go „Murder Mac”.
Od lutego do czerwca 1979 r. Bittaker i Norris przewieźli ponad 20 autostopowiczek, ale nie zrobili krzywdy żadnej z nich. To był ich trening, podczas którego uczyli się podstępów, które pozwalały im wabić nastolatki do furgonetki. Do swoich makabrycznych celów szukali także odpowiedniego miejsca. „Oazą”, okazała się odosobniona droga pożarowa w górach San Gabriel. Lawrance wyłamał skobel od kłódki przy szlabanie, po czym zastąpił ją swoją kłódką, by móc swobodnie otwierać i zamykać szlaban.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Porwanie Lucindy Lynn Schaefer

Pierwsze morderstwo miało miejsce 24 czerwca 1979 r. 16- letnia „Cindy”, zaginęła wracając do domu z kościoła. W trakcie poszukiwań nastolatki jedyną znalezioną rzeczą był jej but, który leżał na poboczu drogi. Wtedy jeszcze nikt nie przypuszczał, że w tym miejscu zaczął się jej koszmar.

Tego dnia Lawrence i Roy zakończyli montaż łóżka na tyłach furgonetki, a następnie udali się na plażę: „Piliśmy piwo, paliliśmy trawę i flirtowaliśmy z dziewczynami. Nie mieliśmy ustalonego planu”. Około 19:46 Roy zauważył idącą boczną ulicą Cindy i zwrócił się do Lawrence: „Jest urocza, mała blondynka”. Kiedy Cindy odmówiła wejścia do ich vana, Roy i Lawrence wyprzedzili ją, by za chwilę zaparkować auto na poboczu drogi. Norris udał, że naprawia pojazd, czając się za maską na swoją ofiarę, która chwilę później, bez żadnych szans na obronę została wciągnięta do furgonetki, a następnie związana i zakneblowana.

Wykazała się wspaniałym stanem samokontroli i skomponowała akceptację warunków. Nie wylewała łez, nie stawiała oporu i nie wyrażała szczególnej troski dla jej bezpieczeństwa … Chyba wiedziała, co nadchodzi – Bittaker.

Pierwsze morderstwo

Mężczyźni zawieźli Cindy do swej „oazy” na drodze pożarowej – miejsca, w którym mogli przeprowadzać swoje haniebne zbrodnie przy minimalnym ryzyku odkrycia. Przerażona dziewczyna  pytała czy zostanie zabita, prosząc o czas na modlitwę gdyby śmierć miała nadejść.
Niestety tego czasu jej nie dano. Pierwszy próbował udusić ją Roy, jednak po 45 sekundach kiedy „zaniepokoiło go jej spojrzenie” – puścił Cindy i udał się na tył furgonetki by zwymiotować. Dzieła dokończył Lawrence. Dusił nastolatkę do momentu, w którym upadła na ziemię wijąc się w konwulsjach. By ją dobić, zacisnął na jej szyi drut, który zadziałał jak imadło. Konwulsje ustały.
Ciało Lucindy Schaefer owinęli w plastikową zasłonę prysznicową i zrzucili w przepaść kanionu.
Bittaker stwierdził: „Zwierzęta ją zjedzą, nie będzie więc żadnych dowodów”. Prawdopodobnie tak się stało ponieważ ciała nastolatki nigdy nie odnaleziono.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Andrea Joy Hall

Dwa tygodnie po zamordowaniu Lucindy, 8 lipca 1979 r. Bittaker i Norris napotkali na swej drodze 18-letnią Andreę Joy Hall. W momencie kiedy już zwalniali by zaproponować jej podwózkę, ubiegł ich inny kierowca z którym dziewczyna odjechała. Nasi bohaterowie byli na tyle zdeterminowani i rządni zbrodni, że śledzili auto do momentu w którym Andrea z niego nie wysiadła. Przy tej okazji Roy ukrył się na tyłach pojazdu, tak by nastolatka myślała, że w samochodzie jest tylko jeden kierowca.

Kiedy ich „zdobycz” znalazła się już w środku, Roy rzucił się na nią, kneblując jej usta taśmą samoprzylepną oraz związując kostki i nadgarstki. W momencie w którym cała trójka dotarła w góry San Gabriel, Andrea została trzykrotnie zgwałcona. Następnie naga dziewczyna została zaprowadzona na szczyt wzgórza, gdzie Bittaker nakazał jej pozować do zdjęć. W między czasie Roy udał się do sklepu po alkohol, zostawiając dziewczynę ze swoim przyjacielem. Kiedy wrócił Lawrence był sam. W dłoni trzymał dwie fotografie z polaroida, ukazujące przerażoną twarz Andrei – był to moment w którym błagała o życie.

Lawrence opowiedział Royowi, że rzucił dziewczynie wyzwanie: „Daj mi tyle powodów ile możesz, bym pozwolił Ci żyć”. Niestety nastolatce nie udało się przekonać swojego oprawcy, więc obrócił ją do siebie tyłem, wbijając szpikulec do lodu w jej ucho. Wiercił nim tak, że aż odpadła rączka. Zauważając, że Andrea wciąż żyje i na dodatek jest przytomna, udusił ją, a następnie zrzucił z klifu. Ciała dziewczyny także nigdy nie odnaleziono.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Morderstwa Cd
Jackie Doris Gilliam i Jacqueline Leah Lamp

3 września Bittaker i Norris zauważyli dwie dziewczyny, 15- letnią Jackie i 13- letnią Jacqueline. Przyjaciółki siedziały na przystanku autobusowym, oczekując na stopa. Mężczyźni zaproponowali dziewczętom przejażdżkę oraz poczęstowali je marihuaną. Wkrótce po wejściu do furgonetki obie, zdały sobie sprawę, że Bittaker skierował samochód w przeciwnym kierunku od ustalonego wcześniej.

Jacqueline próbowała otworzyć drzwi furgonetki, ale została uderzona w głowę torbą z narzędziami po czym straciła przytomność. W tym czasie skrępowano i zakneblowano przerażoną Jackie.
Nastolatki były przetrzymywane w górach przez dwa dni, nieustannie gwałcone i torturowane. Lawrence wraz z Royem nagrywali sceny gwałtów i zmuszali dziewczynki do pozowania do zdjęć o charakterze erotycznym.

Bittaker torturował Jackie, dźgając jej piersi szpikulcem do lodu, a jeden z sutków oderwał szczypcami. W przypadku takich tortur śmierć była dla niej wybawieniem jednak i ona nie obyła się bez bólu. Szpikulec do lodu został wbity wpierw w prawe ucho, a następnie w lewe. Konającą dziewczynę uduszono. Jacqueline podzieliła los koleżanki. Roy uderzył ją młotkiem w głowę, a następnie udusił. Szczątki dziewcząt odnaleziono w 1980 r. W dole kanionu. W czaszce Jackie nadal tkwił szpikulec od lodu.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

 

Shirley Lynette Ledford- morderstwo w Hallowenową noc

Bittaker i Norris uprowadzili swoją ostatnią ofiarę, 16-letnią Shirley Lynette Ledford, 31 października 1979 roku. Nastolatka została porwana ze stacji benzynowej. Prawdopodobnie wsiadła do auta dobrowolnie, tylko dlatego gdyż mogła kojarzyć Bittakera, który był częstym gościem restauracji, w której pracowała jako kelnerka.

Tym razem mężczyźni zmienili swój dotychczasowy tok działania – samochód zaparkowali w ustronnej uliczce, po czym Roy wyciągnął nóż i związał oraz zakneblował dziewczynę taśmą budowlaną. Kiedy Bittaker znalazł się obok Shirley, rozpoczęła się jej prawdziwa gehenna.
Dialog spisany z nagrań Roya przeczytacie tutaj – treści drastyczne

http://swordandscale.com/the-sadistic-halloween-slaying-of…/

Podczas trwania tego dialogu nastolatka była bita, torturowana i gwałcona. Pod koniec błagała o śmierć, która przyszła do niej po trwającej dwie godziny męce. Roy założył na jej szyję drut, zaciskając go szczypcami. Shirley nie walczyła, zmarła z otwartymi oczami, które cały czas patrzyły na jej oprawcę.

Zmaltretowane ciało dziewczyny porzucili na trawniku pod przypadkowym domem.
Dlaczego tym razem nie były to góry? Otóż Lawrence i Roy byli bardzo ciekawi jak zareagują media i jakie kroki podejmą służby mundurowe. Ciało Shirley zostało znalezione nad ranem. Raport sekcyjny wykazał: śmierć na skutek uduszenia, gwałt, urazy głowy, twarzoczaszki, piersi, roztrzaskany łokieć, lewa ręka przebita na wylot, pocięty prawy palec, rany szarpane narządów płciowych.

Wszyscy słyszeliśmy, jak kobiety krzyczą w horrorze … ale wiemy, że to nie jest prawdziwy krzyk. Czemu? Po prostu dlatego, że aktorka nie może wytworzyć dźwięków, które przekonałyby nas, że dzieje się coś złego i haniebnego. Jeśli kiedykolwiek słyszałeś tę taśmę, nie ma po prostu sposobu, żebyś nie zaczął płakać i drżeć. Wątpię, żebyś mógł posłuchać więcej niż pełne sześćdziesiąt sekund – Roy o nagraniu

 

Po długim dochodzeniu i śledztwie, Roy zgodził się na współpracę z policją i udał się wraz z ekipą poszukiwawczą w góry San Gabriel by wskazać miejsca porzuconych zwłok. W lutym 1980 r. Norris i Bittaker zostali formalnie oskarżeni o zabójstwo pięciu dziewcząt. Na rozprawie, Bittakerowi odmówiono zwolnienia za kaucją, podczas gdy wysokość kaucji Norrisa ustalono na 10 000 $. Norris zaczął zeznawać przeciwko koledze w zamian za to , że prokurator zgodził się nie żądać dla niego kary śmierci.

Od 1981 roku Lawrence Bittaker przebywał w bloku śmierci więzienia stanowego San Quentin. Siedział tam w małej celi o wymiarach dwa na trzy metry, w której spędzał dwadzieścia trzy godziny na dobę. Czytał książki i czasopisma z więziennej biblioteki oraz oglądał telewizję. Zmarł 13 grudnia 2019 r. Roy Noriss zmarł 24 lutego 2020 r.

Taśmy nagrywane podczas morderstw przez Bittakera i Norrisa pozostają w posiadaniu Akademii FBI i do dziś służą przy szkoleniach agentów, w celu znieczulenia ich co do surowej rzeczywistości, tortur i morderstw, z którymi będą musieli zmagać się zawodowo niemal każdego dnia.

Autor, Dorota Ortakci.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Komentarze
Loading...