Let’s travel together.

Dzieci Goebbels- ofiary wypaczonej ideologii rodziców

0 2 511

Joseph Goebbels spotkał Marię Magdalenę Ritschel, lepiej znaną jako Magda, w 1930. Rozpoczęli związek w lutym 1931 roku i byli zaręczeni już od kwietnia. Joseph był niezwykle zazdrosny o Magdę. Kobieta była niezamężna, zanim poznała Joseph’a i miała syna z poprzedniego związku Harolda Quandta, co spotęgowało jego zazdrość. Dodatkowo Magda była ulubienicą Hitlera. Ostatecznie para pobrała się w grudniu 1931 roku.

Ponieważ Hitler nie był wtedy żonaty jego faworytka, Magda stała się „pierwszą damą III Rzeszy”, kiedy poślubiła Josepha- jednego z najwyższych urzędników, ministra propagandy i najbliższego współpracownika Hitlera. Młoda para żyła w luksusie i tworzyła idealną, niemiecką rodzinę. Między rokiem 1932- 1940 powili sześcioro dzieci- jednego chłopca i pięć dziewczynek. Dzieci były spełnieniem wszystkich marzeń, ministra propagandy III Rzeszy. Rosły szczęśliwe i zdrowe: Helga Susanne, Hildegard Traudel, Helmut Christian, Holdine Kathrin, Hedwig Johanna i Heidrun Elisabeth. Wszystkie imiona zaczynały się na H by uczcić ukochanego przywódcę rodziny. Hitler spędzał bardzo dużo czasu w willi rodziny Goebbels, a jego ulubienicą była mała Helga. Często żartował, że gdyby byli w podobnym wieku, byliby dobranym małżeństwem. 

Do 1945 roku Niemcy przegrywały wojnę. W styczniu Hitler przeniósł się do führeńskiego grobowca znajdującego się pod budynkiem kancelarii III Rzeszy w Berlinie. Zabrał ze sobą wielu swoich urzędników państwowych, mając nadzieję na kontynuowanie spraw państwowych w bezpiecznej lokalizacji. 22 kwietnia 1945 roku, Hitler zaprosił Josepha wraz z żoną i dziećmi, aby dołączyli do niego, w jego prywatnych kwaterach. Joseph dostał pokój, obok pokoju swojego przywódcy, zaś Magda z dziećmi została umieszczona na drugim końcu kompleksu. Najstarszy syn Magdy Harold, nie poszedł z rodziną. W tym samym bunkrze, dnia 30 kwietnia Hitler wraz ze swoją nową żoną, Evą Braun oraz psem popełnił samobójstwo. Joseph, który był teraz kanclerzem III Rzeszy, wiedział, że śmierć Hitlera uczyniła jego własną, nieuchronną. Miłość do Hitlera, okazała się silniejsza niż miłość do dzieci. Państwo Goebbels dzień po samobójstwie swojego przywódcy postanowili iść w jego ślady. Magda napisała list do swojego najstarszego syna Harolda, w którym wyjaśniła swoją decyzje, nazywając śmierć „jedynym, możliwym i honorowym wyjściem z sytuacji”. Kobieta przekonana, że oszczędza swoje dzieci przed upokorzeniem, sfinalizowała plan rozszerzonego samobójstwa. 

Jest tylko jedno pytanie: Kto pomógł rodzinie Goebbels w zatruciu ich dzieci? Plan polegał na podaniu im środków uspokajających, ale nie jest jasne, kto właściwie zaaplikował leki. Jednym z możliwych kandydatów jest Helmut Kunz, dentysta, który był jednym z głównych oficerów medycznych nazistów. Podobno Magda poprosiła go, aby pomógł jej zabić dzieci, ale odmówił mówiąc, że nie byłby zdolny do takiego działania. Potem powiedziała mu, że to rozkaz od Hitlera, a on się zgodził. Przypuszczalnie to Kunz podał dzieciom morfinę, ale nie jest jasne, kto dał im cyjanek. Magda nie była w stanie tego zrobić i mówiono, że zadzwoniła do dr. Ludwiga Stumpfeggera, jednego z lekarzy SS, by podał dzieciom”cukierki”, czyli czekoladę faszerowaną cyjankiem. Według opinii jednego z sekretarzy Hitlera, dzieci w dniu swojej śmierci były:

„Szczęśliwe i wesołe … Nie wiedziały nic o czekającym na nich losie, a dorośli robili wszystko, co mogli, aby nie były tego świadomi … Tylko najstarsza, Helga, czasami miała smutny wyraz w jej wielkich, brązowych oczach. .. Czasami myślę z przerażeniem, że to dziecko przejrzało zamiary dorosłych”

Tej samej nocy, kiedy dzieci zostały zabite, Magda i Joseph Goebbels poszli do gabinetu w Bunkrze Führera. Zgodnie z tradycją para stanęła blisko miejsca, w którym zginęli Adolf Hitler i Eva Braun, aby popełnić ten sam czyn. Inna teoria mówi, że  zastrzelił ich jeden z nazistowskich oficerów. Ich ciała zostały podpalone po ich śmierci. To Rosjanie, którzy przybyli do Berlina 4 maja 1945 roku, odkryli w bunkrze ciała rodziny Goebbels. Podczas autopsji, okazało się, że 12-letnia Helga wybudziła się ze snu, co oznacza, że dawka jej trucizny była niewystarczająca. Dziecko walczyło ze śmiercią, która musiała być bardzo bolesna, jeśli chodzi o zatrucie cyjankiem. Ciało Helgi pokrywały siniaki, a jej szczęka była złamana. 

Po śmierci rodziny, doktor Kunz uciekł z bunkra. Został aresztowany przez wojska radzieckie i został zabrany do Moskwy, gdzie spędził 6,5 roku jako jeniec wojenny. W 1952 roku, został osądzony i skazany za bycie członkiem SS i partii nazistowskiej. Został zwolniony z rosyjskiego aresztu w 1955 roku. Kiedy bawarski sąd śledczy przyjrzał się samobójstwu Hitlera, władze zaczęły zadawać pytania o ostatnie dni w bunkrze. Oskarżono go o współwinnego śmierci szóstki dzieci. Według pewnego świadka, byłego urzędnika SS: 

 „dr Kunz trzykrotnie odmawiał zatrucia dzieci … a potem pani Goebbels rzekła, że wciąż ma moc wydawania rozkazów i że on (dr Kunz) może zostać ukarany za nieposłuszeństwo wobec rozkazu, po czym podał morfinę”

W 1959 roku, po długim okresie badań, dr Kunz został postawiony przed sądem. Nie wydano wyroku skazującego, na podstawie tego, że wykonywał on rozkazy.

 

   

 

Helga
Komentarze
Loading...